ထာဝရကဗ်ာ

လိုက္မလားလို႔
စကားနဲ႔ ေသာ္ ၊ အေခၚခက္လဲသည့္
ေပ်ာ္ရက္လည္းကာလမရွည္ ...
မေဖာ္တစ္သက္လည္း ထာဝရမတည္ႏုိင္ေသာ
ရာ္ေမ်ာလြမ္းဇာတ္ ၊ တစ္ခန္ရပ္လဲ(လည္း)
လြမ္းတတ္ဆဲကြယ္ ...

တြယ္တာျပီမွ ။ ေမ့လို႔ရမလား ...
မာနကိုေတာင္ ၊ သူေပ်ာ္ေအာင္အပ္
အျမတ္ႏွိးဆံုး ၊ နားလည္ဆံုးဟု
ႏွလံုးသားက ၊ စကားစေတြ
သူသိေစေရာ့ ၊ မေျပာေတာ့ခ်င္
သံေယာဇဥ္တုိ႔ ၊ အမွ်င္မတန္း
မပင္ပန္းဘဲ ၊ ရႊင္လန္းခ်မ္ေျမ့
သူေမ့ႏုိင္ပါေစ ...
ေၾသာ္ ...
အပူေငြ႔ပ်ယ္ပါေစကြယ္ ...

ေဝဒနာအရိပ္
ေျခရာအတိတ္လိုမထင္ရစ္ေအာင္
ဟန္ေဆာင္လူလုပ္ ၊ မပူ႐ုပ္လို
သႏႈတ္ဆက္လဲ (လည္း)
က်န္ခဲ့ရဲတယ္ ...
သခင္ခြဲမယ့္ကာလနွာ ...
ေၾသာ္ ...
ရင္ထဲနွာေတာ့ ထဝရကဗ်ာ ။ ။